Rouw

Rouwverwerking door naasten

De eerste dagen na het overlijden van uw dierbare is het meestal erg druk. Er moet vaak van alles geregeld worden. Na de uitvaart kunt u opeens een grote stilte en eenzaamheid ervaren. U kunt ook een leeg gevoel hebben. U heeft een periode van intensieve zorg achter de rug. Opeens is dat voorbij. 

Mogelijk dringt de realiteit nu pas tot u door. Het gemis, de rouw begint. Van naaste bent u opeens nabestaande geworden. Of misschien kunt u het in het begin nog helemaal niet geloven, en dringt het pas heel langzaam tot u door.  

Een naaste verliezen is waarschijnlijk erg ingrijpend voor u. U kunt als naaste van een overledene met verschillende emoties te maken krijgen, zoals woede, pijn, vlakheid, verdriet of opluchting. Er bestaat niet zoiets als een goede of een slechte manier van rouwen, ieder beleeft rouw op zijn eigen manier. Over het algemeen verloopt het rouwproces beter als u uw emoties uit en er de tijd voor neemt.

Misschien heeft u schuldgevoelens. Denkt u: had ik maar meer voor hem gedaan of vraagt u zich af: had ik het niet heel anders moeten doen. Iemand verliezen is een ingrijpende gebeurtenis, waar u zowel lichamelijke als emotionele gevolgen van zult ondervinden.

Zoek steun

Probeer uw gevoelens van verdriet, kwaadheid, angst of schuldgevoel te uiten, erover te praten en steun te zoeken, want zo kan verlies verwerkt worden. Aandacht en steun van andere mensen is heel belangrijk. Door uw verdriet met anderen te delen, kunnen de emoties en gebeurtenissen een plek krijgen. Verdriet vraagt veel psychische energie. Soms lukt het niet om er in uw ééntje of met uw naasten uit te komen. Hulp zoeken is dan mogelijk. 

Heeft u het gevoel dat u hulp nodig heeft, of dat u met iemand wilt praten over uw (tegenstrijdige) gevoelens en gedachten? Als u uw rouw als te langdurig ervaart, of als u zich geen raad weet met de intensiteit van uw gevoelens, dan is het altijd zinvol hulp te zoeken. Hulp bij een deskundige of bij een lotgenotengroep.

Doorgaan...

Vooral in de eerste tijd na het overlijden is er veel aandacht voor de nabestaanden. Daarna neemt de belangstelling af, soms te snel. Voor andere mensen neemt het leven weer zijn gewone loop. Maar degene die in de rouw is, kan er nog middenin zitten en dagelijks onder het verlies lijden. Dit is een moeilijke fase van gedoseerd aandacht vragen voor uw verdriet en verlies en tevens met gerichte activiteiten en interesse voor anderen uw leven weer oppakken.