Emoties

Misschien schrikt u van uw eigen emoties. U herkent uzelf niet meer. Emoties als boosheid, paniek, wanhoop, angst of machteloosheid horen er allemaal bij. Het zijn heel normale reacties op een ingrijpende gebeurtenis.  

Hier vindt u een aantal veelvoorkomende manieren waarop mensen reageren als ze met kanker te maken krijgen. Ze zijn bedoeld om u herkenning en houvast te geven.  

Is het wel waar?

Wanneer mensen net met de diagnose kanker geconfronteerd zijn, ervaren ze vaak een gevoel van onwerkelijkheid. Het lijkt een nare droom waaruit ze binnenkort wakker worden. Heeft de dokter zich misschien vergist? Zijn de uitslagen verwisseld?  

Het kan moeilijk zijn om de diagnose direct onder ogen te zien. Voor sommige mensen zijn de emoties te hevig om in één keer toe te laten. Dat is heel begrijpelijk. Het lijkt wel een golf die je meesleurt. Er is niets op tegen om de werkelijkheid mondjesmaat tot u door te laten dringen.  

Het is een manier om uzelf in bescherming te nemen, om uzelf tijd te gunnen om aan het idee te wennen.  

Kwaadheid

U kunt kwaad worden om wat u is overkomen. Het is oneerlijk dat dit lot net ú treft. Die boosheid richt zich soms op anderen. Bijvoorbeeld op uw partner. Juist mensen die u het dierbaarst zijn, krijgen vaak het meest te verduren. Begrijpelijk, maar niet redelijk. Probeer er op rustiger momenten met elkaar over te praten.  

Soms krijgt de dokter de schuld. Gelovige mensen kunnen in hun onmacht kwaad worden op God. Weer anderen zijn teleurgesteld en boos op hun eigen lichaam dat hen in de steek gelaten heeft.  

Kwaadheid kan een manier zijn om greep te krijgen op de situatie. Soms helpt het om uw gevoel nader onder de loep te nemen: ben ik echt boos, of misschien bang of verdrietig?  

Kwaad zijn lijkt soms makkelijker te zijn dan angstig of verdrietig. Hoe vreemd het misschien ook klinkt, als u angstig en verdrietig van uzelf 'mag' zijn, worden deze gevoelens mogelijk minder grimmig en heeft u er misschien minder last van.  

Somberheid

Leren leven met kanker, je aanpassen aan een nieuwe situatie, kost tijd. Veel meer tijd dan de meeste mensen denken.  

Het is niet vreemd als u na een poosje merkt dat u zich somber, lusteloos of prikkelbaar voelt. Schrik niet als u het helemaal niet meer ziet zitten. Het hoort bij deze moeilijke periode. Na een poosje klaart uw stemming meestal weer op en merkt u dat het beter gaat.  

Soms gebeurt het dat het verdriet van nu herinneringen aan nare gebeurtenissen uit het verleden losmaakt, de dood van een van uw ouders bijvoorbeeld of het stuklopen van een relatie. Wees daarop bedacht. Zoek professionele hulp als het u te veel wordt.  

Herinneringen

Kanker kan herinneringen aan nare gebeurtenissen oproepen. Daar bent u misschien niet op bedacht. Schrik daar niet van.

Accepteren?

Kun je een ziekte als kanker ooit accepteren? Sommige mensen kunnen zich dat niet voorstellen. Het lijkt hen onmogelijk. Kanker hoort er niet bij. Het is iets wat je is overkomen. Natuurlijk wisselen moeilijke perioden en tijden waarin het beter gaat elkaar af. Maar toch.  

Voor anderen gaat de ziekte na verloop van tijd deel uitmaken van het leven. Er is een nieuw evenwicht gevonden. Er is weer aandacht voor andere dingen dan de ziekte. Onzekere en sombere gevoelens zijn niet meer allesoverheersend.  

Het steeds beter leren leven met kanker gaat wel met vallen en opstaan. Vaak wisselen perioden waarin iemand heel erg bezig is met zijn ziekte zich af met tijden waarin het lukt om het gewone leven weer op te pakken.  

Maar ook dan kunnen er natuurlijk altijd weer momenten komen waarin het u moeilijk valt om te leven met kanker. Bijvoorbeeld als de ziekte weer terugkomt of als u te maken krijgt met beperkingen in het dagelijks leven.